Fotograaf Erwin Olaf

Op donderdag 16 oktober liep De Protestantse Kerk De Swaen helemaal vol voor een lezing over Erwin Olaf. Kunsthistoricus Wouter Maas presenteerde een zorgvuldig opgebouwd verhaal. Veel facetten van Erwin Olaf’s werk kwamen aan bod, zoals het roerige begin met straatfotografie en het Amsterdamse nachtleven. Gevolgd door de series die Olaf maakte in zijn studio, zoals Squares en Chess. Wouter Maas vertelde ook hoe Olaf na zijn kennismaking met choreograaf Hans van Maanen veel door ballet geïnspireerde foto’s maakte. In de jaren nul en tien volgden series als Grief, Rain, Berlin, April Fool en Palm Springs. Erwin Olaf was niet vies van reclamewerk, aldus Wouter Maas, wat hij illustreerde met enkele foto’s uit de series voor Diesel (‘dirty denim’) en Heineken. Prachtig waren de foto’s die Olaf maakte van de koninklijke familie, evenals zijn laatste series Im Wald en Muses. Wouter Maas eindigde zijn lezing met de foto die ook de laatste foto is van de tentoonstelling die tot maart 2026 is te zien in het Stedelijk Museum in Amsterdam: het laatste zelfportret van Erwin Olaf, waarop een verpleegsters poseert met zijn longen, kort na een longtransplantatie. Niet lang hierna is Erwin Olaf overleden, op 20 september 2023.

De lezing van Wouter Maas trok 110 bezoekers, waaronder elf niet-leden. De lezing werd voorafgegaan door de Jaarvergadering van Nut Edam. Aan bod kwamen de financiële jaarstukken van de vereniging en de begroting voor het nieuwe jaar.

De lezing:

Enkele jaren na zijn dood gaat alsnog een grote wens van Erwin Olaf (1959-2023) in vervulling: een tentoonstelling van zijn werk in het Stedelijk Museum Amsterdam. De titel zegt veel over hem en zijn werk: Hard werken, hard leven.

Kunsthistoricus Wouter Maas vertelt deze avond hoe Erwin Olaf een van de bekendste fotografen van Nederland werd en wereldwijd een grote reputatie opbouwde. Het menselijk lichaam stond centraal in zijn werk, van seksualiteit tot vergankelijkheid. Olaf maakte meerdere malen portretten van de koninklijke familie. Hij was een estheet in wiens werk niets van het toeval afhing. Hij bewerkte zijn foto’s tot hij het perfecte plaatje bereikte, waar, zoals hij zelf zei, het verhaal in kroop.

Erwin Olaf Springveld, zoals hij eigenlijk heette, werd vanaf het einde van de jaren 1980 bekend met series als Chessmen in 1988 en Blacks in 1990. In 1998 maakte hij de serie Mature van oudere vrouwen die poseren als pin-ups uit de jaren 1950. Hij maakte ook werk in opdracht, zoals campagnefoto’s voor Het Nationale Ballet en het ontwerp van euromunten met de beeltenis van koning Willem-Alexander.